Պատմվածքում Շոլոմ-Ալեյխեմը ներկայացնում է աղքատ, բայց բազմազավակ հոր կերպարը, որի իսկական հարստությունը երեխաներն ու թոռներն են։ Կենցաղային նեղությունները, սոցիալական ճնշումները և անհաջողությունները հերոսի համար երկրորդական են, քանզի ընտանեկան համախմբվածությունն ու սերնդի շարունակությունը նրան պարգևում են անկեղծ ուրախություն։ Հումորը, ինքնաքննադատական շեշտերը և տոնական հավաքների գունեղ նկարագրությունները պատմվածքը դարձնում են ընտանեկան արժեքների ու կյանքի իմաստի գեղարվեստական փառաբանություն։