Րաֆֆու «Գեղեցիկ Վարթիկը» պատմվածքը ռեալիստական ոճով ներկայացնում է 19-րդ դարի Պարսկաստանի Ուրմի նահանգի հայության ծանր կացությունը: Հեղինակը վեր է հանում սոցիալական անարդարության, ազգային-կրոնական ճնշումների և բարոյական աննկունության թեմաները: Սա մի հուզիչ պատմություն է աղքատ, բայց վեհանձն հայուհու մասին, ով գերադասում է պատվաբեր մահը ստորացուցիչ կյանքից:
Րաֆֆու «Անմեղ վաճառք» վիպակը հայ դասական ռեալիզմի ցնցող նմուշ է: Գործողությունները ծավալվում են 19-րդ դարի Թիֆլիսի հակադիր բևեռներում՝ շքեղ առանձնատների և մութ խրճիթների միջև: Հեղինակը վեր է հանում սոցիալական անարդարության և բարոյական անկման թեմաները, որտեղ փողի ուժը փորձում է կործանել մարդկային անմեղությունն ու արժանապատվությունը:
«Վարդանանք», Դերենիկ Դեմիրճյանի պատմավեպ։ Հայ գրականության նշանավոր ստեղծագործություններից է։ Այն գրվել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, որպեսզի բարձր պահի ռազմաճակատում գտնվող հայ զինվորների մարտական ոգին։ Հեղինակը գրքում ներկայացնում է Հայաստանը 5-րդ դարում՝ հիմնականում պատմելով 451 թվականին Հայաստանում տեղի ունեցած դեպքերի մասին, երբ հայ ժողովուրդը սպարապետ Վարդան Մամիկոնյանի ղեկավարությամբ ապստամբեց և Ավարայրի դաշտում հերոսաբար կռվեց պարսիկների դեմ, որոնք, տիրելով Հայաստանին, ուզում էին հայ ժողովրդին պարտադրել իրենց հավատը։
Րաֆֆու «Անբախտ Հռիփսիմեն» պատմվածքը դասական ռեալիզմի նմուշ է, որը նկարագրում է 19-րդ դարի Արևելյան Հայաստանի գյուղական կյանքը։ Հեղինակը վեր է հանում սոցիալական անարդարության և անհատի ազատության թեմաները՝ ներկայացնելով նահապետական բարքերի զոհ դարձած սիրահարների ողբերգությունը։ Գիրքը պատկերում է հայ շինականի կենցաղը, շահամոլությունն ու բռնակալությունը։