1918 թվականի նոյեմբերին Թիֆլիսից Կարս գնացող գնացքում հանդիպում են պատերազմից վերադարձող հայ զինվորներն ու Էրզրում մեկնող մի քաղաքացի։ Նա խոսում է հայրենիքը պաշտպանելու պարտքի մասին և հայտարարում, որ պատրաստ է կռվել առաջին շարքերում։ Երբ ուղևորները հայտնում են ճանապարհին հնարավոր վտանգի մասին, նրա վճռականությունը կորչում է։ Քաղաքացին վերադառնում է Թիֆլիս՝ կարևոր թղթի մասին պատրվակ բերելով։ Պատերազմի այս դրվագը հեգնանքով բացահայտում է հայրենասիրական խոսքերի և իրական վարքի տարբերությունը։
