Ա
Արամ Սեվոյան
Շատ լավ բայց տխուր պատմություններ։Հիանալի ընթերցեցիք Անահիտ ջան կեցցեք։
Ընթերցող
Անահիտ Կիրակոսյան 431Կատեգորիա
XIX դարի վերջի Անդրկովկասի հայկական քաղաքային թաղամասերից մեկում ծեր Մարանն ապրում է աղքատության ու մշտական կարիքի մեջ։ Նրա միակ հենարանը երկու հավերն են, իսկ որդին՝ Արտեմը, վաղուց հեռացել է կարգին կյանքից և հազվադեպ է տուն գալիս։ Մոր և որդու հարաբերությունների միջոցով բացվում են աղքատության, ընտանեկան անպատասխանատվության, մայրական կապվածության և բարոյական անկման թեմաները՝ առօրյա կյանքի պարզ ու ծանր միջավայրում։
1 Կարծիքներ
Շատ լավ բայց տխուր պատմություններ։Հիանալի ընթերցեցիք Անահիտ ջան կեցցեք։
Մուտք կարծիք թողնելու համար
Մուտք