«Չիստի»-ն պատմում է Բաթումի հայ տարագիր աշխատողների, մասնավորապես՝ Մանուկի մասին, որը նախկինում հաց վաճառող փիլիսոփա էր։ Պատմողի հետ զրույցում Մանուկը պատմում է իրենց նախկին տիրոջ՝ Էյնաթենց Կարապետի մասին, որը խաբեությամբ յուրացրել էր մեկ այլ աշխատավորի՝ Խաչոյի ողջ խնայողությունը՝ նրան հասցնելով մահվան։ Պատմվածքը ցույց է տալիս գաղթական աշխատավորի խոցելիությունն ու նվաստացումը օտար քաղաքում։