Պատմվածքը Մկրտիչ Արմենի ստեղծագործությանն է պատկանում և դասվում է քսաներորդ դարի առաջին կեսի հայ արձակի շրջանակում՝ գրված լիրիկական ռեալիզմի ոճով։ Գործողությունները ծավալվում են խորհրդային Հայաստանի քաղաքային միջավայրում՝ հետհեղափոխական առաջին տասնամյակներին։ Ստեղծագործությունը անդրադառնում է սիրո, ներքին կախվածության և հոգևոր ճգնաժամի թեմաներին՝ սոցիալական փոփոխությունների համատեքստում։