1929 թվականի Նյու Յորքը ներկայացվում է հայկական ծագում ունեցող պատմողի աչքերով՝ որպես աղմկոտ և հակասական քաղաք։ Արևելյան գորգերի վաճառքի աշխարհը, ներգաղթյալների առօրյան, թերթերի ազդեցությունն ու քաղաքապետական ընտրությունները բացահայտում են բարոյական խնդիրները։ Հերոսի հիշողությունները մանկության և առաջին սիրո մասին հակադրվում են մեծ քաղաքի սառնությանը։ Սուրամյանի, Տիգրանի և Գոդբաուտի կերպարների միջոցով ներկայացվում են օտարության, աղքատության, շահագործման ու մարդկային արժանապատվության թեմաները։