Գյուղական միջավայրում՝ անցյալ դարասկզբի տարիներին, ծերունի Գիքո ապերը փորձում է հարմարվել կուրությանը և տան ներսում կորցրած իր նախկին դիրքին։ Նա հաճախում է դարբնոց, որտեղ դեռ լսում են նրա խոսքն ու խորհուրդները, իսկ ընտանեկան առօրյան լի է վեճերով և չասված դժգոհություններով։ Երբ տան մի կարևոր գործարք կատարվում է առանց իր գիտության, Գիքոյի հպարտությունն ու անօգնականությունը բախվում են նոր ժամանակների փոփոխվող հարաբերություններին։ Պատումը խոսում է ծերության, արժանապատվության և մարդու՝ հարազատների շրջանում միայնակ մնալու ցավի մասին։