«Անտեսանելի մարդը» ՝ Գերբերտ Ուելսի վեպը, որը գրված է 1897 թվականին։ Այս վեպում նկարագրվում է անգլիացի գիտնական-բժշկի, հետագայում ֆիզիկոս Գրիֆինի ճակատագիրը, ով ստեղծել է սարք, որը մարդուն դարձնում է անտեսանելի (և միաժամանակ՝ դեղամիջոց, որը անգույն է դարձնում արյունը)։ Ճշմարտությունն այն է, որ լիարժեք անտեսանելիության համար մարդը պետք է լիներ ալբինոս, ինչպիսին Գրիֆինն էր։ Գրիֆինը չէր ուզում վաղաժամ հրապարակել իր հայտնագործությունը, որպեսզի հետագայում առավել մեծ սենսացիա ստեղծի։ Սակայն իրավիճակները այնպես են դասավորվել, որ նյութական դժվարությունների պատճառով նա չէր կարող շարունակել իր աշխատանքը։ Նա որոշեց «վաղանթանալ» և սկսել լիովին նոր կյանք՝ որպես անտեսանելի մարդ։
