Քսաներորդ դարասկզբի Թիֆլիսի աղմկոտ շուկայի միջավայրում բացահայտվում է բանտից նոր ազատված երիտասարդի ծանր ու անորոշ վիճակը։ Հայրենակիցների, հին ծանոթների և քաղաքային առօրյայի հետ նրա հանդիպումները լուսաբանում են աղքատության, հասարակական անվստահության ու մարդկային արժանապատվության հարցերը։ Երիտասարդի լռության և Աբելի գործնական վերաբերմունքի միջոցով երևում է, թե որքան դժվար է օգնություն խնդրելը, երբ անցյալը խարան է դարձել, իսկ համերաշխությունը՝ առևտրի առարկա։
