Սևանի ճանապարհին՝ անտառապատ լեռան լռության մեջ, կանգնած է ծծմբի հանքի դատարկ հանրակացարանը։ Այստեղ ծեր Վարոսն ու կինը ապրում են մարդկանցից հեռու՝ իրենց փոքրիկ հոգսերով ու միմյանց հանդեպ մեղմ հոգատարությամբ։ Նրանց առօրյան փոխվում է, երբ անտառում հայտնաբերված որբ եղնիկը դառնում է տան նոր անդամը։ Պատմությունը շոշափում է միայնության, ծերության և կենդանի էակի հանդեպ պատասխանատվության թեմաները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է կապվածությունը փոխում մարդու ներաշխարհը։
