Մկրտիչ Արմենի ստեղծագործությունը (1928) գրված է էսսեի ոճով։ Գործողությունները տեղի են ունենում Հայաստանի գյուղական ու ճանապարհային միջավայրում՝ խորհրդային ժամանակաշրջանի սկզբում։ Թեման ընդգծում է մարդու, բնության և քաղաքակրթության փոխհարաբերությունը։