19-րդ դարի վերջի Բաքվի նավթահանքերի իրականիստական պատկերն է։ Հեղինակը սոցիալական ռեալիզմի ոճով վեր է հանում մարդու օտարումը, ծանր կեցությունը և պանդխտության ողբերգությունը։ Պատմվածքի առանցքում անհատի հոգեվարքն է՝ ինդուստրիալ քաղաքի մռայլ մշուշի և հայրենի եզերքի լուսավոր կարոտի բախման մեջ։

Ներբեռնել տարբերակները

Գնահատել և թողնել կարծիք

Թողեք առաջին կարծիքը

Մուտք կարծիք թողնելու համար