1920-ականների Չիկագոյում մի հայ վաճառական իր խանութում հանդիպում է հայրենակցին, որը, ուժասպառ ու թշվառ տեսքով, օգնություն է խնդրում։ Նրանց կարճ ճանապարհը դեպի հիվանդանոց բացահայտում է ոչ միայն արտագաղթողի ծանր ու միայնակ կյանքը, այլև այն, թե որքան խաբուսիկ կարող է լինել մարդու արտաքին տեսքը։ Պատմությունը մտորելու տեղիք է տալիս հայրենակցական կապերի, կարեկցանքի, արժանապատվության և մարդու մասին շտապ դատողություններ անելու վտանգի շուրջ։