Կենտրոնական Եվրոպայի անանուն քաղաքում՝ քսաներորդ դարասկզբի բուրժուական միջավայրում, Զամզաների ընտանիքի կյանքը բացահայտում է մարդու և շրջապատի միջև խորացող օտարացումը։ Գրեգորի ու Գրետայի ապրումների միջոցով ներկայացվում են ընտանեկան պարտքի, աշխատանքի ճնշման, մարդկային արժանապատվության և կարեկցանքի թեմաները։ Կենցաղային իրականության մեջ ներխուժող անհավանականը փոխում է սովորական կյանքի չափումները՝ հարցադրելով, թե ինչն է մարդուն մարդ պահում, երբ նա այլևս չի համապատասխանում շրջապատի սպասումներին։
