Քսաներորդ դարի սկզբին պատուհանից հետևող պատմողը նկատում է բանուկ փողոցի երկու մուրացկանների՝ փայտե ոտքով ծերունուն և երիտասարդ, ոտաբոբիկ կնոջը։ Նրանք իրենցն են համարում երկու մայթերն ու մրցում անցորդների ողորմության համար։ Նրանց առօրյան լցված է արհամարհանքով, նախանձով և վեճերով։ Ձմեռային բախումից հետո ծերունին այլևս չի երևում, իսկ կինը անտարբեր շարունակում է իր գործը։ Պատմությունը ներկայացնում է աղքատության մեջ ապրողների պայքարը, կարեկցանքի պակասը և գոյատևման մրցակցությունը։
