Նամակ ռուսաց թագավորին

Արթին պապը հյուրասեր մարդ էր։ Հյուր էր կանչում անգամ բոլորովին անծանոթ մարդկանց ու սիրում էր բոլորին պատմել դեպքեր իր կյանքից։ Սակայն երբեք չէր խոսում աքսորված որդու՝ Եգորի մասին։ Վերջինս զինվորական ծառայության ժամանակ ինչ-որ պատճառով վիճել էր ու «իբր թե հրացան քաշել հրամանատարի վրա»։ Տարիներ էին անցնում և նրա մասին միայն կցկտուր լուրեր էին ստացվում, սակայն ընտանիքում չէին կորցնում նրան նորից տեսնելու հույսը։ Որդու մասին հստակ տեղեկություն իմանալու նպատակով Արթին պապը նամակ էր ուղարկել «ամենաբարձր տեղը՝ հենց իրեն՝ ռուսաց թագավորին»։ Որոշ ժամանակ անց նրան կանչում են, և Արթին պապը, կարծելով, թե վերջապես լուր է ստացել որդու մասին, գնում է քաղաք։