«Տասներկու աթոռ»՝ Իլյա Իլֆի և Եվգենի Պետրովի վեպն է, գրված 1927 թ․։ Գործողությունը տեղի է ունենում ռուսական գավառական քաղաքում։ Նախկին ազնվական, իսկ հեղափոխությունից հետո՝ գրասենյակային մանր պաշտոնյա Իպպոլիտ Մատվեևիչ Վորոբյանինովը իր մահամերձ սկեսրոջից իմանում է նրա նախահեղափոխական ադամանդների գաղտնիքը, որոնք թաքցված են կահույքի հավաքածուի տասներկու աթոռներից մեկում։ Այդ գաղտնիքի կրողը դառնում է նաև տեղական քահանան՝ հայր Ֆյոդորը, որը Կլավդիա Իվանովնայի մոտ է եկել նրան խոստովանելու համար։ Քահանան և ազնվականը նետվում են թանկարժեք քարերով կահույքի որոնման։
