«Մրոց»-ը տպավորիչ պատմվածք է, որտեղ Բակունցը նկարագրում է բնության և գյուղական կյանքի պատկերները՝ համադրելով դրանք մարդկային հոգեվիճակների հետ։ Պատմության գործողությունները ընթանում են մառախլապատ, մշուշոտ մի օր, երբ մրոցը՝ մանր ու ցուրտ անձրևը, պատում է գյուղը։ Գլխավոր կերպարի հայացքով ընթերցողը տեսնում է ոչ միայն եղանակի սառնությունն ու խոնավությունը, այլև մարդկանց առօրյայի դժվարությունները, թաքուն տխրությունն ու սպասումները։ Բնության մռայլ պատկերը դառնում է կերպարների ներքին զգացումների խորհրդանիշ։