Վրթանես Փափազյանի «Խենթը» պատմվածքը ներկայացնում է բարձրության և ազատության մոլուցքով տարված մարդու կերպարը՝ որպես սոցիալական ու հոգեբանական այլաբանություն։ Գործը քննադատական դիտանկյունից բացահայտում է իդեալի հանդեպ անհագ ձգտման և հասարակական «խելոքության» միջև հակադրությունը։