Վրթանես Փափազյանի «Թռչող խոզը» հեքիաթը սատիրիկ ձևով բացահայտում է նյութական գոհունակության և հոգևոր բարձրության հակադրությունը։ Գործը խոզի և արծվի երկխոսության միջոցով քննադատում է սնոտի պարծենկոտությունը և անիմաստ հավակնությունները։
Վրթանես Փափազյանի «Թռչող խոզը» հեքիաթը սատիրիկ ձևով բացահայտում է նյութական գոհունակության և հոգևոր բարձրության հակադրությունը։ Գործը խոզի և արծվի երկխոսության միջոցով քննադատում է սնոտի պարծենկոտությունը և անիմաստ հավակնությունները։